krewa

Сёння - дзень народзінаў кіраўніка тутэйшага антысавецкага Супраціву другой паловы мінулага стагоддзя Міхала Вітушкі.

Героям - вечная Слава!

72 гады таму, у ноч з 29 на 30 кастрычніка 1937 года ў сутарэннях мінскай унутранай турмы НКВД - былі растраляныя 103 беларускія інтэлектуалы.

Паводле даных розных даследчыкаў, у малох сталінскіх рэпрэсій трапілі ад 600 тысяч да 1,5 мільёна жыхароў Беларусі. Ледзь не кожны дзесяты! Кожная трэцяя-чацвёртая сям’я.

Гістарычны прысуд яшчэ чакае сталінскіх віртухаяў і іх ідэялагічных нашчадкаў. Сабакам - сабачая смерць!

http://www.kladina.narod.ru/gamkrelidze/gamkrelidze.htm

Рэцэнзія на кнігу Ігара Марзалюка "Міфы “адраджэнскай” гістарыяграфіі Беларусі"

http://pchala.blogspot.com/2009/10/blog-post_12.html

Раю гэты блёг наведвальнікам маёй сціплай старонкі. Аўтар - мой зямляк і добры знаёмы.

<...А я – из антисоветского прошлого нашей страны, и я скажу вам вот что. В Советском Союзе кроме вас были другие ветераны, о которых вы не хотели бы ничего знать и слышать – ветераны борьбы с советской властью. С вашей властью. Они, как и некоторые из вас, боролись с нацизмом, а потом сражались против коммунистов в лесах Литвы и Западной Украины, в горах Чечни и песках Средней Азии. Они поднимали лагерные восстания в Кенгире в 1954-м и шли на расстрельную демонстрацию в Новочеркасске в 1962-м. Они почти все погибли, их память почти никем не охраняема, в их честь не называют площади и улицы. Немногие из них, оставшиеся в живых, не получают от государства пособий и персональных пенсий, живут в бедности и безвестности. Но не вы, охранники и почитатели советской власти, а именно они – подлинные герои нашей страны...>

http://podrabinek.livejournal.com/40401.html

Па спасылцы ад Алексея патрапіў на шэдэўральнае інтэрв'ю ультра-тру-гурта "Камаедзіца". Небяспечныя хлопцы! Куды толькі глядзіць гурлівы горлум?
Не ўтрымаўся пакінуць тут асобныя самыя шыкоўныя цытаты.

"Мы признаём только истинный Национал-Социализм – расовое язычество! Никаких компромиссов, дискуссий, уступок.

Система убивает и сажает в тюрьмы лучших соратников. Таковы будни на этой войне. Месть будет; не остановят ни детский плач, ни слёзы вдов и матерей. Те, кто сегодня идут против Национал-Социалистов, завтра будут с изрешечёнными телами.

Врагам, предателям, обывателям – верёвка!
Современным “ценностям” – руины!
Системе – конец!

Ясные, устремлённые взоры Одина и Адольфа Гитлера, Сварога и Светослава пускай вдохновляют молодёжь на позитив и борьбу, любовь и ненависть!
В руках бело-красно-белый флаг, впереди – Победа! Салют!"

«My fate - my hate» – март 2009

Российский патриотизм - компенсация комплекса неполноценности? Самая дешевая гордость - это гордость национальная. Она обнаруживает в зараженном ею субъекте недостаток индивидуальных качеств, которыми он мог бы гордиться; ...убогий человек, не имеющий ничего, чем бы он мог гордиться, хватается за единственно возможное и гордится нацией,... Далее

Прароцкая аповесць Юрыя Станкевіча "Любіць ноч - права пацукоў" з цягам часу робіцца ўсё боль актуальнай. У ёй, нібыта ў люстэрцы, адлюстроўваецца занядбаны стан і маральная кволасць беларускага грамадства, якое адвыкла быць гаспадаром на сваёй зямлі. Адвыкла ад Высакароднасці, Моцы і Годнасці. Жывёльны страх пануе ў душах тутэйшых тубыльцаў. І ім карыстаюцца цемнаскурыя прыхадні.

Спі. І не слухай. Я кажу гэта для сябе.
Аўра Крысці.

"Герой рамана "Любіць ноч - права пацукоў" Даніла Прусак атрымлівае ад сястры Любы ліст. Сястра піша, што побач пасяліліся чужынцы, якія не даюць жыцьця ня толькі ёй і яе сыну даўнёнку Уле, але і ўсяму гораду, паводзяць сябе ўпэўнена і нахабна. Даніла едзе ў родны горад да сястры, але знаходзіць яе забітай. Наркаманію, прастытуцыю, раўнадушша, безабароннасьць, бездапаможнасьць перад сілай чужынцаў - вось што бачыць Даніла ў Яноўску. Герой адзінокі ў сваім імкненьні абараніць пляменьніка, памяць сястры, непаўналетніх Рэгін. Але памочнік знайшоўся, былы зэк, адсядзеў дзесяць гадоў за тое, што падчас вайны пайшоў у самаабарону. "Хіба не ў гэтым краі больш за ўсё любяць здраду і здраднікаў? а стукачоў колькі тут на квадратны метр? ды, я волей клянуся, нідзе ў свеце іх столькі няма, як тут, на гэтых кватэрках, затруханых, з прусакамі, у гэтых хатах, за гэтымі гнілымі парканамі" гаворыць Кніга і дадае "Тут толькі трэба страляць, але не дадуць свае ж - абложаць, як звера". Праз разважаньні Антона Пракаповіча Кнігі аўтар імкнецца патлумачыць, чаму да беларусаў прыйшлі гэтыя чужынцы. "Чаму гэтыя бежанцы прыйшлі менавіта да нас, а не да літоўцаў, чэчэнаў ці эстонцаў? А таму, што іх адразу б вытурылі. Чаму на нас хутка пляваць будуць і мець рацыю?" Ды і галоўны "пацук" кажа "вы ж бездапаможныя, хцівыя і раз'яднаныя"..."

http://stankevichjury.narod.ru/patsuki.htm

Нешта сёння з раніцы Белта задае настрой на дзень. Цікава было б даведацца пра матывы гэтага здарэння:

"На епископа Могилевского и Мстиславского Софрония в кафедральном соборе во имя Трех святителей в Могилеве было совершено нападение, сообщает официальный сайт Московского патриархата. Архиерей получил несколько ножевых ранений. В воскресенье утром когда Софроний, войдя в храм, обернулся для благословения прихожан, к нему подошел мужчина и нанес удар ножом в область живота, повредив также вены на руке, которой епископ успел закрыться от второго удара. Софроний был немедленно доставлен в ближайшую больницу и прооперирован. В настоящее время архиерей находится в реанимации. Операция прошла успешно, его жизнь вне опасности. Нападавшего злоумышленника задержали прихожане и передали в руки прибывших на место происшествия милиционеров."

Знайшоў раптоўна феерычны водгук на апошні фэст Crivia Aeterna на адным з расейскіх форумаў.

Мне асабіста ўсцешылі вельмі!

"...После них выступали Белорусы Pragnavit. На концерте было много их фанатов и я думал что это и вправду чтото стоящее, но когда я увидел человека в черном БОЛОХОНЕ до земли, и с кривой рогатиной, на шее у которого болталась женская шаль, я уже напрягся. А когда после выхода на сцену он начал посыпать солью из горшочка аппаратуру на сцене и зрителей, а рядом с ним мужик дудел в чтото отдаленно напоминающее ножку от табуретки, я решил что пора идти)
Вот собственно и все! Из этого я еще раз уяснил что немецкие музыканты-это одни из лучших музыкантов в мире, и что на фестивали национального возрождения, руководимые яблараями лучше не ходить)..."

http://temnozor.borda.ru/?1-2-0-00000029-000-200-0

"...С одной стороны, женщины, которых принудили к занятию проституцией, после 1945 года молчали, с другой - концепция борделя плохо вписывалась в картину концентрационного лагеря как места физического и психологического заключения. Не говоря уже о том, что на территории Восточной Германии, где память о нацистских лагерях была одной из основ национального сознания, идея о том, что заключенные коммунисты и "антифашисты" могли посещать в лагере проституток, была по меньшей мере непристойной..."

Астатняе тут:
http://news.tut.by/kaleidoscope/145534.html

Выдатная цытата:

«...Спадчына ВКЛ — не беларуская, не літоўская і не польская праблема, і не прадмет спрэчкі, дзяльбы, экспансіі. Яна сама па сабе. Яна ўнікальна толькі як цэлае, як наша сумесная Антычнасць. Яна жыве аднолькавым водгукам у душах усіх спадчыннікаў ВКЛ, незалежна ад іх сучаснай нацыянальнасці...».

Сяргей Дубавец «Вайна палітыкі з культурай: Спадчына ВКЛ у абсурдным свеце».

Самае бязглуздае сёння - апавяшчаць новыя крыжовыя паходы віртуальнымі танкамі на шкоднікаў-жмудаў. На паверхні ляжыць тое, што аб'ядноўвае нашы сучасныя народы. Вялікая Святарная Вільна. Наш прыхаваны за безліччу постмадэрновых сімулякраў Авалон. Толькі чыстыя сэрцам і душою могуць назваць сапраўды яго сваім. Адчуць чароўнае патаемнае Натхненне і убачыць яго сакральны Змест.

Архівы Радзівілаў і Нясвіжская калекцыя кніг уключаныя ў рэгістр ЮНЭСКА "Памяць свету", паведамілі у прэс-службе ЮНЭСКА."Трыццаць пяць новых аб'ектаў дакументальнай спадчыны выбітнай каштоўнасці папоўнілі рэгістр ЮНЭСКА "Памяць свету". З 1997 года іх агульны лік вырас да цяперашняга часу да 191. Генеральны дырэктар ЮНЭСКА абвясціў аб унясенні гэтых аб'ектаў у рэгістр. Рашэнне было прынята ім на аснове рэкамендацый экспертаў, якія сабраліся на трохдзённае пасеяджэнне Міжнароднага кансультатыўнага камітэта праграмы ЮНЭСКА "Памяць свету".

Такім чынам, архівы Радзівілаў і Нясвіжская калекцыя кніг увайшлі ў лік 35 "пачаткоўцаў" рэгістра. У цяперашні час яны знаходзяцца не толькі ў Беларусі, але і ў Фінляндыі, Літве, Польшчы, Расіі, Украіне. Гэтая калекцыя стваралася з ХV па XX стагоддзе сям'ёй Радзівілаў - адным з самых вядомых арыстакратычных родаў Вялікага княства Літоўскага і Рэчы паспалітай. Архівы Радзівілаў з'яўляліся афіцыйнымі архівамі ВКЛ. У іх захаваліся як дзяржаўныя дакументы і дамовы, так і прыватная перапіска Радзівілаў.

Нараўне з архівамі Радзівілаў і Нясвіжскай калекцыяй кніг у рэгістр "Памяць свету" увайшлі брытанская Вялікая хартыя вольнасцяў, апублікаваная ў 1215 годзе, гераічная паэма сярэднявечнай Еўропы "Песня аб Нибелунгах", архівы Лігі нацый і іншыя.

Праект "Беларуская Смаленшчына"
http://smalensk.webstolica.ru/

Праект “Беларуская Смаленшчына” зьяўляецца спробай пакуль што аднаго чалавека прыцягнуць увагу грамадскасьці да пытаньня беларускага насельніцтва сучаснай Смаленскай вобласьці – тэрытарыяльна -адміністратыўнай адзінкі Расейскай Федэрацыі.
Асноўныя мэты праэкта наступныя:
· Папулярызоўваць гісторыю і культуру Беларускай (Заходняй) Смаленшчыны;
· Прапагандаваць беларускую самасьвядомасьць сярод смаленскіх беларусаў, як прыезджых з Беларусі, так і мясцовых;
· Асьвятляць усе апошнія навіны, якія тычацца беларускага элемэнту Смаленшчыны.

У Вялікабрытаніі паліцыянтаў-язычнікаў будуць адпускаць на вакацыі напярэдадні Хэллоуіна. Пры гэтым за святочныя дні язычнікам будзе выплачвацца з дзяржбюджэту выходная дапамога. У Вялікабрытаніі налічваецца каля 200 тысяч актыўных чальцоў паганскіх культаў. Пры гэтым у шэрагах паліцыі іх больш за 500 чалавек. Каментуючы афіцыйнае прызнанне ўрадам паліцыянтаў-язычнікаў і надаванне ім адмысловых правоў, супрацоўнік МУС Вялікабрытаніі заявіў, што дадзены крок "адлюстроўвае разнастайнасць сучаснага брытанскага грамадства".
1tv.ru

Мне здаецца, гэта першая публічная цвярозая адзнака пасіянарных настрояў пэўнай часткі апазіцыі з боку цяперашняга кіраўніка дзяржавы. Калі так, хай будзе Вайна!

А.Л.:"Многие говорят: Белоруссия должна войти в состав России. Хорошо, но мы, как руководители, должны просчитать последствия. Допустим, я принимаю такое решение. Что завтра?.. Ведь здесь наши отморозки - пусть их немного, процента два, но они самые активные. Они готовы развернуть национально-освободительную войну. Им нужен повод. И вы что думаете, у них нечем воевать? Им завтра же привезут оружие с Украины, из Прибалтики, Польши. И многие в обществе подумают: слушайте, они же борются за независимость, за святое. У нас же в Боаруссии неглупый народ, он же мыслит точно так же, как россияне, - своя земля, никому не отдадим, рубашку рванули - и пошли. К тому же это конец Лукашенко и всему тому, что он здесь сделал..."

Падрабязней:
http://www.utro.ru/articles/2009/06/05/818900.shtml

Варвара Бальшунова, жыхарка Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці ўспамінае час, калі наш гаротны край апынуўся пад нямецкай уладай. Як я лічу, гэтых 6-ці хвілін непасрэднага расповеду бабулі Варвары не вартыя гадзіны палымяных спічаў і тысячы старонак афіцыйных штучных "успамінаў" дзяржаўных патрыётаў і самазваных сведкаў.

Скачать Uspaminy.mp3 с WebFile.RU

Даволі забаўляльны расповед. Тым, хто яшчэ не бачыў, раю азнаёміцца з гэтай аўтарскай версіяй расейскай гісторыі. У аўтара выдатны публіцыстычны талент.

Сяргей Краўчанка "Крывая Імперыя":

http://lib.ru/HISTORY/KRAWCHENKO/imperia1.txt

Досыць! Нам патрэбна моўная рэвалюцыя!

Не "спецыяліст" а "адмыслоўца"!
Не "вопыт" а "досьвед"!
Не "карта" а "мапа"!
Не "веласіпед" а "ровэр"
Не "прычына" а "чыннік"
і г.д.

Досыць ганьбіць мову!

Інтэрфакс паведамляе:
"...После того как П.Елфимов не вышел в финал "Евровидения", певец заявил журналистам: "Пел я ох:но. Так и напишите. Дай Бог всем в нашей стране так петь!". Его заявление было тут же растиражировано СМИ..."

Падрабязнасці:
http://interfax.by/news/belarus/55063

Я не цікаўлюся конкурсам "Еўрабачанне", як і ўвогуле забаўляльнай музыкай, але Папмпезны выступ Ялфімава, які апынуўся ганебным пшыкам, не мог не выклікаць у мяне пагарды. Гэта паводзіны не мужчыны, а спешчанага слімака. Тут не мульцяшныя сцэнічныя крылы надта кароткія. Гэта ўжо ганьба ўсёй дзяржавы, якую прадстаўляюць падобныя самаўлюблёныя няўдальцы.